#Instafood: a day in food pictures

/ Inspiration / People

instafood_alexandra_maeren

Zeg me wat je eet en ik zeg je wie je bent‘. Er zit een grond van waarheid in Jean Brillat-Savarins uitspraak. Voor deze rubriek vragen we telkens iemand één dag van zijn of haar leven in food foto’s te nemen. Wat speelt een sportman, DJ of veganist zoal naar binnen op een dag? Stiekem zijn we allemaal toch een beetje food voyeurs. Vandaag kijken we mee op het bord van vormgever Alexandra Maeren (27) die samen met haar man het communicatiebedrijf Head First runt:

Het is algemeen geweten dat ik enorm van eten hou, maar in dat eten klaarmaken was ik vroeger absoluut geen uitblinker. Hoewel mijn moeder zeer goed kan koken, heb ik het thuis nooit geleerd. Vanaf het moment dat ik alleen ging wonen waren mijn gerechten beperkt tot een pastaatje hier en een take away daar. Ook niet echt gezond dus. Maar ik kon het mezelf en mijn man niet langer aandoen om die inspiratieloze borden te serveren, dus besloot ik begin 2013 om te leren koken. Niet via een leraar in een kookles, maar wel via een hoopje geweldige mensen die eigenaar zijn van foodsites, -blogs en -vlogs. (en via Pinterest natuurlijk, die andere verslaving van me). Ik ben uiteraard niet uitgegroeid tot sterrenchef, maar ik ben best trots als mijn man vraagt naar ‘Alexandra-eten’ of wanneer ik een geslaagd gerechtje uit de oven haal dat ik niét van het internet heb geplukt.

Vandaag deel ik graag wat ik op een gewone weekdag zoal naar binnen speel.

Als ontbijt eet ik yoghurt met kiwi en havermoutvlokken. Normaal gezien eet ik meestal granola gemengd met stukjes banaan. In de winter doe ik er wat kaneel bij voor een gezellig smaakje, in de zomer doe ik er graag aardbeien bij (zo krijg ik bijna dezelfde smaak in mijn mond als wanneer ik een aardbeientaartje eet, maar dan zonder het gevoel dat ik gezondigd heb).

Ik ben niet zo een fervente koffiedrinker, maar gezien mijn keel vandaag wel een warme drank kan verdragen maak ik een kop latte klaar (ik had niet meer veel melk dus heb ik er een goede toef slagroom op gedraaid).

Dat overschotje aan speculaaskoekjes dat ik gisteren bakte ligt nu al de hele tijd naar mij te lonken. Ik werk van thuis en mijn bureau staat vlak naast de keuken, het is dus moeilijk om te weerstaan. Ik neem een koekje … en nog ééntje … en nog ééntje ….

Ik ga voor nog een warm drankje: Turkse appelthee, zeer zoet, maar o zo lekker.

Voor de lunch stop ik wat kip op een spiesje en leg ze op mijn dubbele grill. Een Grieks slaatje is snel ineen geflanst en zo stappen we eens af van het eeuwige belegde broodje.

Als snack kies ik voor een sappige appel van Pink Lady, dat zijn zowat de enige die ik nog wil eten.

Mijn werkdag zit er vandaag rond 18u op, maar mijn man wil nog wat doorwerken en heeft absoluut nog geen honger. Ik natuurlijk wel, hoe kon het ook anders. Ik moet deze ochtend mijn banaan gemist hebben, want ik ga voor een snee bruin brood met banaan erop en een beetje chocopasta om mijn honger te stillen.

Nu heb ik dus voldoende tijd om een quiche Lorraine klaar te maken. En die wordt gesmaakt, want we eten hem met twee personen helemaal op.

Ik plof in de zetel met een magazine en eet nog een Special K koekje om de dag af te ronden.

 

© Kitchenet 2013